JeebSao Story
Story By: sikrock
เอ่อ
มันเป็นเรื่องตั้งแต่ตอนที่ผม เพิ่งจะเริ่มพัฒนาตัวเองเพื่อจะเป็นดอนฮวนให้ได้น่ะคับ
โหยยยยในตอนแรกที่ได้อ่านเว็บนี้รู้สึกว่าโครตจะมันส์เลยคับ
หนุกมากๆเพียงแค่หัวข้อแรก
ผมรู้สึกเหมือนกับมีคนฉุดขึ้นมาจากที่ใดที่หนึ่งที่ตัวเองกำลังพยามหาทางออกอยู่
แต่ทางที่ว่านั้นมันก็ใช่ว่าจะปีนออกมาได้ง่ายสุดท้ายทุกๆคนก็ต้องพยามด้วยตัวเอง
พล่ามมาซะนานขอเข้าเรื่องเลยละกันครับ ในวันนั้นผมตั้งใจมากที่จะออกไปหาใครสักคนเพื่อจะลองวิชา
เป็นครั้งแรกที่ออกจากบ้านเลยหลังจากอ่านเว็บจีบสาวมาอย่างดี
อะฮ้ารถเมล์จอดป้ายแล้ว
ถึงซะทีผมก้าวลงมาด้วยความมั่นใจว่าวันนี้ต้องได้เบอร์สักเบอร์เหละวะ
ผมเดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง โอ้ววว้าว ผู้หญิงสวยๆนี่มีเยอะจริงๆซะด้วย
แต่ต้องเลือกแบบที่โดนสุดๆอะฮ้าเธอเดินมาแล้วเธอดูดีมากๆกะลังเหลือบมองข้าวของในร้านตามปกติของสาวนักช๊อบ
ทันใดนั้นเธอคงรู้สึกว่ามีคนมองอยู่เธอหันมาสบตากับผม
ผมก็รู้สึกว่าต้องเข้าไปๆๆๆเข้าไปคุยกะเธอให้ได้ ทายสิครับผลเป็นยังไง
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยเธอเดินเลยผ่านผมไปโดยที่ผมไม่ด้ทำอะไรโดยแม้แต่น้อย
ผมไม่กล้าคับ ไหงมันยากอย่างงี้กับครั้งแรกวันนั้นทั้งวันผมได้เจอสาวสวยอีก2-3คน
แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ผมกลับบ้านมาด้วยความเศร้าหมอง
โอ้วววววอุตสาห์ทำความเข้าใจกับเทคนิคต่างๆเป็นอย่างดี ไหงเวลาจริงไม่กล้าฟะ
รู้สึกว่าตัวเองพลาดอย่างแรงงงง ไม่กล้าแม้แต่จะเริ่มต้นแล้วจะทำอะไรได้
ผมบอกกับตัวเองว่าต้องไม่พลาดอีกเว้นมาไม่กี่วันผมไปเดินที่เดิม
ที่ที่ผมเคยล้มเหลวมาก่อน ผมเดินผ่านร้านขายcdร้านหนึ่งมองเข้าไป
ว้าวเธอดูโดดเด่นมากๆดูเหมือนจะเป็นที่ใฝ่ฝันของหนุ่มๆหลายๆคน
ทันใดนั้นผมนึกถึงมุขของเว็บมาสเตอร์ขึ้นมาได้ ผมเข้าไปทำฟอร์มเลือกcdไกล้ๆเธอ
เธอกำลังหยิบcdแผ่นนึงทำท่าว่าลังเลที่จะซื้อ ผมเสือกสะเหร่อพูดขึ้นมาทันที
"แผ่นนี้เพราะดีนะครับ ผมซื้อมาฟังแล้วฟังได้สบายๆทั้งหมดเลย"
เธอหันมามองหน้าผมเหมือนกับจะบอกว่า มึงได้ค่าสปอนเซอร์จากค่ายเทปรึไงฟะ
แล้วเธอก็พูดกับผมว่า "เหรอคะ ก็ว่าจะซื้ออยู่เหมือนกันเหละค่ะแต่กลัวไม่คุ้ม
แบบว่ากลัวโปรโมตแต่เพลงเพราะๆน่ะค่ะ เพลงอื่นฟังไม่ไหว"
ตอนนั้นผมรู้สึกว่าตัวเองสั่นสะท้านไปทั้งตัว โหยยยตื่นเต้นฉิบ
มาคิดๆอีกทีผมว่าขนาดตอนพูดเสียงยังสั่นเลย ผมเข้าประเด็นทันที
"ชื่ออะไรเหรอครับแบบว่าอยากรู้จักน่ะครับ"
เธอ หัวเราะเบาๆทำท่าเขินนิดๆแล้วก็บอกชื่อมา ผมลืมไปแล้วครับว่าเธอชื่ออะไร
ผมรุกต่อทันที "ชื่อ..นะคับ เบอร์โทรศัพท์เบอร์อะไรครับเหรอคับ
คราวนี้เธอทำท่าเขินใหญ่ ผมล่ะลุ้นสุดๆตัวงี้สั่นไปหมดเลยหัวใจเต้นแรงมากๆ
เธอบอกว่าโทรมาไม่ได้หลอกที่บ้านดุมาก ผมบอกว่าไม่เป็นไรครับ
บ๊ายบาย ผมเดินจากมา แล้วหัวเราะใหญ่ ไม่รู้ว่าผมตลกอะไรตลกตัวเองเหรอ?
ไม่แน่ใจครับ รู้แต่ว่ารู้สึกดีมากๆมันไม่มีอะไรจะเสียเลยจริงๆผมได้ทำมันแล้วทำในสิ่งที่ไม่กล้า
ตรงนี้มั้งที่ทำให้ผมหัวเราะได้อย่างมีความสุขมากๆ
ผมก้าวพ้นมันมาแล้วก้าวแรกที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับผมก้าวแรกที่ไม่คิดว่าตัวเองจะกล้า
หลังจากนั้นผมมาคิดได้ว่าผมรีบร้อนเกินไป ไม่ยิ้มอีกด้วย แล้วก็ไม่นิ่งเอาซะเลย
ผมรู้ข้อผิดผลาดของตัวเอง และเริ่มแก้ไขมันทีละนิด
จากวันนั้นผมขอเบอร์ผู้หญิงมาเรื่อยๆแรกๆไม่เคยได้เลยจนเกือบจะท้อแต่ผมก็มีความสุขมาก
ที่ได้คุยกับสาวสวยๆ ได้ตื่นเต้นใจสั่นแบบนั้นทุกวันนี้ผมมีสาวๆให้ความสนใจพอสมควร
เบอร์โทรศัพท์ก็ได้เบอร์ใหม่ๆทุกอาทิตย์ ผมรู้แล้วว่า"ความสุขขึ้นอยู่กับตัวเอง"
|